Historia Claris FileMaker
2004: FileMaker Pro 7 i nowa architektura aplikacji
W 2004 roku FileMaker Pro 7 zmienił sposób organizowania większych rozwiązań. W jednym pliku można było umieszczać wiele tabel zamiast opierać strukturę na osobnych plikach.
Data wydarzenia:
Wiele tabel w jednym pliku FileMaker
Dokumentacja konwersji do FileMaker 7 opisuje zmianę formatu plików oraz obsługę wielu tabel w pojedynczym pliku. Nowa architektura obejmowała również zmiany w przechowywaniu danych, skryptach i funkcjach. Materiał DevCon wiąże 2004 rok z początkiem produktów opartych na silniku Draco.
W praktyce dawało to projektantom większą swobodę organizowania aplikacji. Kartoteki, dokumenty i pozycje dokumentów można było zaplanować jako powiązane tabele w obrębie jednego rozwiązania, zamiast traktować każdy plik jako osobny element wymagający własnej obsługi.
Konwersja pliku i przebudowa systemu to różne zadania
Instrukcja producenta zwracała uwagę, że konwersja nie łączy automatycznie wcześniejszego rozwiązania z wielu plików w jeden plik z wieloma tabelami. Takie uporządkowanie wymaga odrębnego projektu. Samo otwarcie przekonwertowanej bazy nie dowodzi również poprawności wszystkich procesów.
Przy modernizacji starego systemu sprawdzamy więc reprezentatywne operacje: utworzenie dokumentu, obliczenia, powiązania, raporty i uprawnienia. Osobno oceniamy, które elementy warto zachować, a które uprościć przy zmianie architektury.
To nadal użyteczne rozróżnienie w rozmowie o budżecie. Uruchomienie istniejących danych w nowszym środowisku może być jednym etapem, a poprawa modelu i wygody pracy kolejnym. Dzięki takiemu podziałowi łatwiej ustalić zakres, kryteria odbioru oraz sposób powrotu po nieudanym wdrożeniu.